غریب آمده بودم غریب خواهم رفت

نچشید سیب به رویای سیب خواهم رفت

میان بوسه طنابی به دار می بافند

به گونه با گل سرخ فریب خواهم رفت

صدای خواب بر احساس شهر می پیچد 

و گفت با دل من بی نصیب خواهد رفت

و مرگ سهم تمام حیات حوا بود 

اسیر دست رسوم عجیب خواهم رفت

به شوق باغ پر از یاس های شهر قدیم

از این بهار دروغین نجیب خواهم رفت 

اگر چه گریه بر این شهر جرم زندان داشت

میان همهمه هاعن قریب خواهم رفت

زمان کوچ شد افسوس دست من خالیست 

غریب آمده بودم غریب خواهم رفت 

می خوام زندگی رو طور دیگه ای تجربه کنم

آغازی دوباره از نوع جدید.. خسته شدم از این روزها و شب های تکراری.. خدایا کمکم میکنی؟ میدونم که کمکم میکنی مثل همیشه مهربونی و همراهمی.. دلم می خواد بیشتر از این با تو باشم .. می دونم بنده لایقی نیستم .. ولی می خوام باشم .. کمکم می کنی؟ میدونم که کمکم می کنی .. تو همیشه منو می بینی و مراقبمی ..می خوام بیشتر حست کنم .. همونطور که هستی .. می خوام بیشتر دوستت داشته باشم .. دلم گرفته ..وقتی دلم میگیره بیشتر احساست می کنم بیشتر می خوام پیشم باشی.. می خوام همه چیزو فراموش کنم و همه تمرکز و حواسمو بدم به تو .. کمکم می کنی؟ می دونم که کمکم می کنی ..

خدایا همه می آیند می روند

اما تو تا همیشه ماندگاری

قبل از اینکه حتی در دل صدایت کنم

تو در دلم اینگونه زمزمه می کنی که : بگو می شنوم

گاهی فراموشت می کنم و هر بار به یادم می آوری که هستی و مراقبمی

هرگاه که قلبم می شکند تنها تویی که آوای ساز شکسته اش را می شنوی

هیچ گاه دستم را که عاجزانه از تو کمک خواست رد نکردی

اما باز گاهی وجودت را فراموش می کنم

همیشه به یادم بودی و من گه گاه تو را از یاد بردم

مرا به حال خود وامگذار که سخت محتاجتم هنوز 

روزها پر و خالی می شوند 

مثل فنجان های چای در کافه های بعد از ظهر

اما هیچ اتفاق خاصی نمی افتد

این که مثلا تو

ناگهان در آن سوی میز نشسته باشی ...